Even voorstellen

Mijn naam is Shanna Rijsemus. Ik woon in Twello samen met mijn vriend Rob en hond Baco. Mijn hobby’s zijn paarden en lekker eten.

Op mijn 18e heb ik ontdekt dat ik niet tegen soja in mijn eten kan. Na het binnenkrijgen van soja krijg ik ernstige darmklachten. Toen ik eindelijk wist waar mijn klachten vandaan kwamen ben ik erachter gekomen dat soja in veel kant en klare producten verwerkt zit. Zo zit het bijvoorbeeld in chocola, sommige broodsoorten en boter. Dit maakt het lastig om het allergeen te vermijden, omdat het niet voor de hand ligt dat het in producten verwerkt zit.

Gezien ik en mijn vriend gek zijn op lekker eten en uit eten gaan ondervind ik vaak frustratie in eetgelegenheden. Vaak zijn de allergenen niet in beeld gebracht en stuit ik op onbegrip en te weinig kennis bij zowel bediening als kok.

Deze frustratie wil ik omzetten in iets constructiefs! Tijdens mijn studie heb ik diverse baantjes in de horeca gehad en hierbij heb ik ervaren dat er in de horeca vaak weinig tijd overblijft voor bijzaken, zoals het in kaart brengen van allergenen. Deze werkzaamheden wil ik eetgelegenheden uit handen nemen. Ik breng de allergenen in kaart en maak een fysieke allergenenkaart die inzichtelijk is voor klanten. Ik ga in overleg over de manier van vermelden van sporen van allergenen en eventuele alternatieven bij een bepaalde voedselallergie. Hiernaast wordt de eetgelegenheid genoemd op mijn website  en zal ik via social media promoten dat dit bedrijf de allergenen inzichtelijk in kaart heeft.

Mijn droom en motto is: “Zorgeloos uit eten!” mogelijk maken voor iedereen met een voedselallergie.

Blog

Een kijkje in mijn leven: 'leven met een soja-allergie'

Onderstaand is een blog te vinden over mijn persoonlijke ervaring met mijn soja-allergie. Wat kom ik tegen in mijn dagelijks leven? Wat zijn mijn ervaringen bij horeca gelegenheden en hoe beïnvloedt dit mijn dagelijks leven? 

24-03-2017: Chique dineren

Zoals de kop al zegt, afgelopen vrijdag mocht ik chique dineren. Hoezo chique? We gingen naar een vrij luxe restaurant, althans voor mijn standaarden. Ik ben zelf namelijk gek op Grieks eten, een lekkere hamburger of een goed bord pasta. Paté's, rauwe vis en een biefstuk zijn over het algemeen niet aan mij besteed. Echter, af en toe vind ik het best leuk om iets nieuws te proberen! 

Omdat ik graag de touwtjes in handen houd met betrekking tot mijn allergie, had ik de reservering gemaakt. De man aan de andere kant van de lijn verzekerde mij dat het voor elkaar zou komen en hing wat gehaast op. Op mijn vraag: 'Is er een allergenenkaart of een lijst aanwezig?' werd telefonisch geen antwoord gegeven. Zoals ik al eerder schreef, ik voel me al snel te veel, dus ik bleef niet doorvragen. Ik zou het wel zien.

Samen met de vriendengroep van mijn vriend hadden we om 19:30 uur afgesproken. Voor mij nogal laat, vanuit huis heb ik altijd tussen 17:00 en 18:00 uur gegeten. Dus hongerig schoof ik aan. En gelukkig, er werden kleine hapjes op tafel gezet om de eerste honger te stillen. Een schaaltje met olijven, amandelen, kruidenboter en geroosterd brood. Hoewel ik honger heb besluit ik af te wachten, wanneer zullen ze ingaan op mijn duidelijke verzoek bij de reservering? Helaas komt er geen uitleg, waardoor ik, de toch al drukke ober, de vraag moet stellen. Over zijn schouder roept hij: 'Nee hoor, geen soja!' en rent weer verder. De onzekerheid slaat toe bij mij. Waarom? Ik weet niet waar deze meneer zijn antwoord op baseert. Hebben ze het van tevoren uitgezocht of wil hij me gerust stellen, terwijl hij er gewoon vanuit gaat dat er geen soja in het brood zit. Het ligt voor een leek inderdaad niet voor de hand dat het in brood voorkomt, maar uit ervaring weet ik dat de kans bij luxe brood zo'n 80% is. Hetzelfde geldt voor de olie van de olijven en de amandelen. Ik blijf dus van de hapjes af, ondanks de honger.

Nu voel ik me een beetje gegeneerd, want ik kom weer over als een 'ouwe zeur'. Wat zullen de vrienden van mijn vriend wel niet van me denken als ik het onderwerp opnieuw aansnijd bij het bestellen van het eten? En toch doe ik. Gelukkig begint de ober bij mij met het opnemen van de bestelling en kan ik rustig de tijd nemen om een aantal vragen te stellen. Zo zeg ik: 'Je zei wel erg overtuigd dat er geen soja in de hapjes voorkomt, kan je mij vertellen of jullie dat hebben uitgezocht of dat je hier vanuit gaat?'. En ik moet de ober credits geven, want hoewel hij geschrokken moet zijn van mijn vraag, reageert hij kalm: 'Ik weet niet 100% zeker of dit is uitgezocht, ik ga dit nogmaals voor u navragen'. Een aanname, alweer...

Anyway, ik heb honger, dus ik ga door met het bestellen van mijn eten. Als voorgerecht neem ik de champignons in bierbeslag met huisgemaakte knoflooksaus en als hoofdgerecht neem ik de Raclette. Ik weet het, geen biefstuk of coquilles, maar ook bij de wat chiquere restaurants weet ik altijd wel iets lekkers voor mezelf te vinden. Ik druk de ober nogmaals op het hart dat hij de keuken even moet melden dat ze rekening moeten houden met mijn soja allergie en ik zie het hem inderdaad opschrijven. Ik word al wat geruster. Ook als hij vrij vlot weer terugkomt met de mededeling dat de keuken het heeft nagekeken en er echt een soja in de hapjes verwerkt zit ben ik opgelucht. Gelukkig is er nog een klein beetje voor me over, waardoor ik mijn eerste honger kan gaan stillen. 

De hele avond gaat het eigenlijk een beetje op deze manier door. Wisselende terugkoppeling, soms niet, soms vol overtuiging en soms op verzoek. En helaas, aan het einde van de avond, als ik in bed lig, krijg ik buikpijn. Geen heftige reactie gelukkig, maar wel de buikpijn die ik herken van mijn allergieklachten. Het is of dat, of er was iets bedorven. 

Nu vind je dit misschien niet zo'n leuke blog om te lezen. Ik klaag alleen maar en mijn verhaal heeft geen 'happy end'. Maar stel je eens voor dat je altijd op je hoede moet zijn. Eten doe je nu eenmaal minstens drie keer per dag en maakt een groot deel uit van je leven. Sterker nog, veel sociale interacties gaan gepaard met een hapje en een drankje. Dit zou ontspannen moeten zijn en niet voor stress zorgen. Zowel mentaal als fysiek. 

Mij zie je niet meer bij dat restaurant...

10-03-2017: Tapas 

Tapas. Iets waar je veel mensen over hoort, maar ik had het nog nooit gegeten! Daarom hadden mijn vriend en ik besloten om ter ere van mijn verjaardag tapas te gaan eten. 

Dus ik ben gaan Googelen en ik kwam een tapasrestaurant tegen die een online allergenen calculator heeft. Nu heb ik alle restaurants in de omgeving al aardig in beeld, dus er ging bij mij een lichtje branden. Dit restaurant heeft de allergenen online al heel goed voor elkaar! Vandaar dat ik hier een reservering plaats.

De hele week verheug ik me op het tapas eten. Ik heb namelijk online de allergenencalculator ingevuld en hier komt uit dat ik veel gerechten gewoon kan eten. Dit betekent dat ik zelf inzicht heb in de gerechten die ik wel en niet kan eten en hoef ik niet bij elke bestelling na te vragen wat er mogelijk is. Het klinkt misschien een beetje stom, maar ik verheug me erop om niet 'speciaal' te zijn in het restaurant. Gewoon normaal uit eten, zoals iedereen.

En eindelijk mogen we! We stappen op de fiets en gaan richting het restaurant, gewapend met de lijst uit de allergenencalculator. Wat misschien wel grappig is om te delen (en stiekem een beetje gênant), is dat ik van tevoren al gemarkeerd heb welke gerechten me lekker lijken. Zo wordt de lijst nog overzichtelijker, ik kan in één oogopslag zien wat ik mag eten en wat ik lekker vind. Gestructureerd als ik ben ;-).

Bij binnenkomst in het restaurant worden we ontvangen door de gastheer, welke ons naar ons tafeltje begeleid. Op het moment dat wij plaats nemen wordt ons gevraagd welke persoon de soja-allergie heeft. Ik ben een beetje verbaasd. Niet omdat ik dit niet had aangegeven bij de reservering, maar hier wordt eigenlijk nooit door de bediening op teruggekomen in restaurants. Dat moet ik altijd zelf doen. Dus ik geef aan dat ik diegene ben. De gastheer wil even overleggen wat er mogelijk is. Er wordt namelijk gefrituurd in soja-olie en mocht ik dit niet kunnen verdragen, dan zullen ze de uitkomst van de allergenencalculator iets moeten aanpassen. Nu is het zo dat ik kibbeling, gebakken in soja-olie, wel kan verdragen, dus ik geef aan dat dit geen probleem is. De gastheer gaat voor de zekerheid nog even met de keuken overleggen en komt terug met een uitdraai van de allergenencalculator, welke overeenkomt met die van mij. Hierbij geeft hij aan dat ik bij onze bestellingen even een sterretje in moet vullen bij de gerechten die ik ga opeten, zo kan de keuken bepaalde gerechten aanpassen. Bijvoorbeeld de garnalen worden normaliter besprenkeld met soja-olie, dit zullen ze dan vervangen door olijfolie. 

Wauw! Dus er wordt hier met me gecommuniceerd, ik word serieus genomen en het restaurant werkt met alternatieven, zodat mijn keuze ruimer wordt. Hiernaast heb ik gewoon een lijst waarop ik zelf rustig mijn gerechtjes uit kan zoeken, zonder continue te moeten vragen. Je voelt hem al aankomen. We hebben een geweldige avond gehad! Lekker eten, cocktailtjes drinken en nog meer lekker eten (eigenlijk iets te veel). Gelukkig waren we op de fiets ;-)

11-02-2017: Wintersport

Afgelopen week ben ik op voor de tweede keer op wintersport geweest. Samen met mijn vriend en zijn broer stap ik op zaterdagochtend om 04:30 uur in de auto. Beladen met broodjes en lekkers, want een lange autorit houd je alleen vol als je goed eet! 

Nu begon mijn uitdaging al bij de inkoop van de broodjes. Ik koop namelijk altijd bruine meergranen bolletjes bij de supermarkt bij ons om de hoek. Echter, de vrijdag voor vertrek hadden ze deze niet liggen. Wat ik een beetje vervelend vond, omdat er niet veel bruine bolletjes te vinden zijn waar geen soja in verwerkt zit. Ik leg me erbij neer dat ik witte bolletjes moet gaan eten, maar dan komt mijn vriend met een idee. Waarom gaan we vanmiddag niet even naar de markt? Wie weet hebben ze daar bruine bolletjes zonder soja bij de broodkraam. 

Zo gezegd zo gedaan, 's middags liepen we op de markt naar de broodkraam. Nu ga ik nooit onvoorbereid op stap, dus ik heb online gekeken welke broodkraam er zou staan en of er transparante allergeneninformatie aanwezig is op de website. Deze was aanwezig en hier had ik al gezien dat er wel iets voor me bij zit. Echter zijn de foto's en omschrijvingen van het brood op internet van slechte kwaliteit en wil ik ze liever in het echt zien. Dus wij staan daar bij die kraam en ik zie een zak bruine bolletjes liggen die ik er lekker uit vind zien. Omdat ik niet zeker weet of deze overeen komen met wat ik op de website heb gezien vraag ik aan de vriendelijke meneer van de kraam of er soja in verwerkt zit. Ik krijg het volgende antwoord: 'Soja? Dat weet ik niet mevrouw'. Omdat ik het gevoel krijg dat hij het hierbij wil laten word ik een beetje onzeker, ben ik vervelend als ik hier nu op ga doorvragen? Toch reageer ik, want dit heb ik mezelf voorgenomen: 'Dat kan je toch wel nakijken? Heb je geen lijst liggen?'. De meneer vertelt mij dat de lijst toevallig net kwijt is, maar biedt aan om er even achteraan te gaan bellen. Terwijl hij staat te bellen pak ik mijn telefoon erbij en zoek de bewuste broodjes op, waar ik nu de naam van weet. Op internet zie ik dat er geen soja in verwerkt zit. Ik voel me een beetje schuldig, want hij staat nog steeds te bellen. Maar aan de andere kant ben ik blij dat hij me serieus neemt en allicht is dit een goed leermomentje voor hem. Uiteindelijk krijgen we te horen dat er geen soja verwerkt zit in het brood, maar dat er wel sporen van soja aanwezig kunnen zijn. Dus we nemen het brood mee, ik bedank hem voor de goede service en ik druk hem op het hart die lijst weer eens op te zoeken. Dit maakt het voor hem een stuk gemakkelijker en voor de klant een stukje klantvriendelijker.

Maar.. dit is eigenlijk niet wat ik jullie wilde vertellen. Want ik ging op wintersport naar Oostenrijk! En ik weet nog van vorig jaar dat de allergeneninformatie in Oostenrijk op veel meer plekken te vinden is dan in Nederland. Sterker nog, in de berghut op de hoogste berg stonden de allergenen in de verschillende gerechten op de menukaart vermeld. Waar ik erg blij van werd. Wat heb ik allemaal gegeten? Apfelstrüdel, Kaiserschmarn, schnitzel, curryworst, Tiroler Gröstl en nog veel meer lekkere dingen. Ik hebonwijs genoten!

Wat me vooral opvalt in Oostenrijk is dat er veel minder soja verwerkt zit in hun producten. Waarom? Ik vermoed dat er veel meer met pure producten gewerkt wordt. Daarnaast wordt soja gebruikt om producten houdbaar te houden. En voor zover ik begreep worden de skihutjes elke dag bevoorraad, dus er is daar weinig noodzaak om producten houdbaar te houden, deze worden immers dezelfde dag opgegeten door de gasten. Nu was het wel zo dat ik goed op moest letten waar we apfelstrüdel gingen eten, want niet overal was deze sojavrij en dit was ook het geval voor kaiserbroodjes.

Al met al, ik heb een heerlijke vakantie gehad met goed gezelschap, lekkere drankjes, mooie uitzichten en lekker eten. Bovendien is Oostenrijk dé plek om zorgeloos uit eten te gaan, omdat de allergeneninformatie daar op veel plekken uitstekend voor elkaar is. Ik zeg: tot volgend jaar!

02-02-2017: Allergiebeurs

De allergiebeurs is onderdeel van de jaarlijkse Nationale Gezondheidsbeurs in de Jaarbeurs in Utrecht. Via Facebook heb ik veel gelezen over deze beurs en ik besluit om hierheen te gaan. Ik ben nieuwsgierig, wat is er allemaal te doen op het vlak van voedselallergie en welke standhouders zullen aanwezig zijn?

Van tevoren kijk ik welke standhouders aanwezig zullen zijn. Hoewel ik aardig thuis ben in de wereld van voedselallergie, moet ik toch toegeven dat veel namen mij niets zeggen. Dit komt ook omdat de allergiebeurs niet alleen focust op voeding, maar ook op huid, beroep, insecten, inhalatie en medicijnen. 

Ik heb met een vriendin afgesproken om de trein van 11:00 uur te nemen en in de Jaarbeurs te lunchen. Zij appt me: 'challenge accepted'. Wat bedoelt ze hiermee? Ik moet op een beurs bij de eettentjes gaan vragen of er soja in het eten verwerkt zit. Nu is dit natuurlijk niet nieuw voor mij, maar het zal ook niet nieuw voor me zijn dat ik de lunch over moet slaan, omdat er niets voor me beschikbaar is. En eerlijk gezegd kan ik niet zo goed tegen het overslaan van een maaltijd, ik word hier flauw, rillerig en chagrijnig van. Dit wil ik graag voorkomen.

Daarom app ik haar terug: 'we lopen van tevoren wel even langs de AH to go'. Ik kan me voorstellen wat je nu denkt: het is toch de allergiebeurs? Daar kunnen ze toch wel rekening houden met je allergie? En hier komt weer de pessimist in me naar boven. Via de Facebookpagina had ik al begrepen dat er veel glutenvrije koekjes en zelfs pindavrije satésaus beschikbaar zou zijn, maar ik lees niets over de minder bekende allergenen. Bovendien kan ik op de website weinig vinden over de aanwezige eetkraampjes en hier word ik nerveus van.

Zo gezegd, zo gedaan. We pakken de trein om 11:00 uur en lopen van tevoren langs de AH to go. Waar ik een wrap met Baba Ganoush en een bakje Griekse yoghurt met kersen meeneem. Waarna we de Jaarbeurs betreden. Aan onze rechterzijde begint de allergiebeurs, mooi! We lopen een rondje over de allergiebeurs en kijken rond, nemen foldertjes mee en gaan op de foto om kans te maken op een gratis kookboek. Er zijn leuke initiatieven op het vlak van voedselallergie beschikbaar en we kijken onze ogen uit en ik laat me inspireren.

Maar... het moment is aangebroken, we krijgen trek in lunch. En voor onze neus is een plein met eetkraampjes. Koffie, broodjes, chocola... Wat? chocola? Staat daar nu sojavrij? Jazeker! We komen bij een kraampje waar allemaal Chokbites in de etalage liggen. Deze zijn overigens ook suikervrij, lactosevrij, glutenvrij, vegan en raw. Mijn oog valt op een bakje dat lijkt op chocolademousse. De vriendelijke mevrouw vertelt mij dat dit geen chocolademousse is, maar een chocolade-kokos-chiazaad bakje. Een bakje zou voldoende moeten zijn als lunch, sterker nog, veel mensen krijgen het niet op. Dus ik denk: 'challenge accepted'! Hoewel ik het niet zo mag noemen doe ik het toch lekker: ik ga chocolademousse als lunch eten! 

Uiteindelijk blijft de wrap en Griekse yoghurt in mijn tas en lopen we nog een rondje over de gezondheidsbeurs. Ik ben blij, want ik voel me hier niet anders. Ik ben één van de velen met een aparte voedselwens. De één uit principe, de ander door een voedselallergie. Maar wat maakt het uit? Iedereen heeft het recht om te eten waar hij of zij zich goed bij voelt. Met een voldaan gevoel verlaat ik de beurs, waar ik een leuke, zorgeloze dag beleefd heb. 

24-01-2017: Nieuwe bagel

Afgelopen weekend had ik een lunchafspraak met een vriendin. En tot mijn vreugde gingen we naar Bagels & Beans. Eén van de lunchrooms waar de allergeneninformatie goed voor elkaar is en waar ik veel keuze heb!

Maar... Ik schrijf deze blog natuurlijk niet als ik zorgeloos mijn favoriete bagel weer eens gegeten heb. Er was namelijk een actie met een nieuwe bagel: de Awesome Prana Bagel. Een combinatie van kiemgroente, avocado & hummus met Egyptische kruiden - en notenmix op een mega gezonde feel-good bagel. 

Nu weet ik dat alle bagels bij Bagels & Beans sojavrij zijn. Dit staat namelijk heel goed aangegeven op hun allergenenlijst. Maar deze nieuwe bagel schijnt 100% natuurlijk en glutenvrij te zijn, zo staat er op het aankondigende kaartje dat bij ons op tafel ligt. En laat '100% natuurlijk' nu vaak hand in hand gaan met de toevoeging van een beetje ambachtelijk sojabonenmeel en een vleugje sojalecithine (zei zij een beetje cynisch). Vandaar dat we aan het meisje van bediening vragen of deze bagel al op de allergenenlijst is opgenomen. Waarop het meisje antwoordt: "Nee, maar ik kan je verzekeren dat de bagel glutenvrij is". Waarop ik reageer: "Ik ben niet allergisch voor gluten, maar voor soja". Waarop ze laat weten het even na te gaan vragen bij de eigenaresse.

We zien de eigenaresse naar achteren lopen, ondanks dat het erg druk is in de zaak. Ik voel me een beetje schuldig en ongemakkelijk, maar hier moet ik me maar overheen zetten. En na een paar minuten komt de eigenaresse naar ons toe en ze vertelt mij dat de bagel sporen van soja kan bevatten. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht, vaak wordt er namelijk geen onderscheid gemaakt. En laat het nu zo zijn dat mogelijke sporen van soja geen reactie veroorzaken bij mij! Ik vertel haar dat dit geen probleem is en we bestellen allebei de nieuwe bagel.

Hoewel ik uiteindelijk niet zo'n fan was van de smaak van de nieuwe bagel, was dit weer een hele goede ervaring. Bij Bagels & Beans is de allergeneninformatie goed voor elkaar en ze gaan goed om met je vragen. Je wordt serieus genomen, zelfs op de momenten dat het niet helemaal uitkomt. Tip: wil je zorgeloos uit lunchen? Ga naar Bagels & Beans! 


17-01-2017: 6-gangen diner

Afgelopen weekend mocht ik bij een bruiloft aanwezig zijn. Een hele bijzondere bruiloft, want we zijn met een select gezelschap uitgenodigd om 17:00 uur. Iets anders dan de klassieke bruiloften die vaak een hele dag duren. We zullen beginnen met de ceremonie en hierna gaan we samen eten. Een leuk idee!

Als ik weet dat ik ergens ga eten, waar ik het niet ken vraag ik altijd eerst even na of mijn voedselallergie is gemeld. Dus van tevoren hadden wij al even contact opgenomen met de bruid en bruidegom. Was dit doorgegeven? Ja, dit was gedaan. Wat ik erg fijn vond.

Na een prachtige ceremonie gaan we aan tafel. Op tafel liggen kaartjes met het menu en hierop staat een 6-gangen diner uitgewerkt. Ik kijk een beetje angstig naar de lijst; laat er niets met satésaus of iets Oosters op staan. En tot mijn opluchting kom ik dit niet op het kaartje tegen. Ik ga in afwachting, gaan de medewerkers nog vragen naar de persoon met de soja-allergie? Of moet ik er gewoon vanuit gaan dat ik alles kan eten?

Ik kan me weer voorstellen dat ik nu weer overkom als iemand die zeurt, want het is toch nagekeken? Of misschien juist wel erg afwachtend. De reden dat ik er niet naar ga vragen is omdat ik niet de aandacht op mezelf wil leggen. Dit is de dag van onze vrienden en dit ga ik niet verstoren. Waarom verstoren? Het is mij niet vreemd dat de bediening en keuken in de stress schieten bij een dergelijke vraag. Dit kan onrust veroorzaken.

De vraag vanuit de medewerkers blijft uit en de eerste gang wordt uitgeserveerd. Eendenpaté, geserveerd met een brioche broodje, roomboter en olijfolie. Ik besluit gewoon te gaan eten, het risico op soja in het eten is klein. Bovendien zal de hoeveelheid minimaal zijn, mocht het erin voorkomen. En ik heb eigenlijk best wel trek!Hetzelfde geldt voor de volgende gang: gerookte zalm met garnaaltjes en dilledressing. 

Nu is het in de vriendengroep van mijn vriend gebruikelijk dat de mannen en vrouwen apart zitten. Vandaar dat mijn vriend na de tweede gang even bij mij komt peilen of alles goed gaat en of er met me is overlegd. Wanneer ik hem vertel dat mij niets is verteld, besluit hij het toch even aan de eigenaar te gaan vragen. Mijn vriend komt terug met goed nieuws: nergens zit soja in. Waarop ik vraag: ook niet in de chocolademousse en bonbons bij het toetje? Mijn vriend kijkt me een beetje beteuterd aan. Dit heeft hij niet specifiek nagevraagd, maar we weten allebei dat niet alle restaurants zich er bewust van zijn dat in chocolade soja voorkomt. Ik zeg dat ik de chocolade bij het toetje niet aan zal raken en mijn vriend gaat weer terug naar de mannentafel. 

De wrap met bospaddestoelen en de reebok die volgt zijn heerlijk. Ik eet alles op, maar de mayonaise bij de frietjes laat ik staan. Ook het predessert durf ik aan: sorbetijs met een framboos. En als laatste krijgen we het grand dessert: crème brûlée, witte en bruine chocolademousse, chocolade ijs en een soesje. Op het moment dat het dessert uitgeserveerd wordt krijg ik een beetje een raar gevoel. Buikpijn? Nee, gelukkig niet! Ik word een beetje onrustig. Ik realiseer me dat het van de zotte is dat ik altijd zo op mijn hoede moet zijn. En erger nog, ik ben gek op chocolade, het is een kwelling om dit te moeten laten staan. Aan de andere kant, als ik ziek wordt dan zit of hang ik de rest van de avond boven de wc. Ik besluit opnieuw niets van me te laten horen, ik eet de crème brûlée en het soesje op, waarna ik ook de crème brûlée en het soesje van mijn buurvrouw opeet. De chocolademousse en chocola ijs blijven staan. Nu herken ik de smaak en de samenstelling van de crème brûlée. Dit is gemaakt van een premix van een grote horecaketen, die mij bekend is. Deze hebben wij namelijk ook gebruikt voor ons kerstdiner. Ik weet ook dat er van datzelfde merk premix voor witte en bruine chocolademousse beschikbaar is en dat hier sojalecithine in voorkomt. Het was een goed besluit om het te laten staan.

Sinds ik deze blogs schrijf ben ik me gaan realiseren dat ik zelf (te) weinig communiceer over mijn allergie. Ik meld het altijd netjes van tevoren aan het restaurant en vraag het ter plekke ook (bijna) altijd nog een keer na. Maar ik voel me al snel bezwaard om door te vragen. En misschien ben ik ook wel een beetje eigenwijs. Ik had de eigenaar achteraf best even kunnen vragen naar de chocolademousse, terwijl iedereen aan het borrelen was. Dit zou niemand gemerkt hebben. Als mijn vermoedens dan correct waren zouden zij hier iets van kunnen leren. Aan de andere kant, wat heb ik daar zelf aan? Ik haal mijn gelijk? Of zou dit ook positief zijn voor de acquisitie van Allergenenkaarten?

Mijn beide vermoedens zouden kunnen kloppen, maar dit betekent wel dat ik zelf de stoute schoenen aan moet trekken. Daarom neem ik een besluit. Vanaf nu ga ik het wél vragen als ik uit eten. Hierin ga ik dit wel tactisch proberen te timen, zodat mensen er op bruiloften en feesten geen last van zullen hebben. En lieve lezer, mocht dit etentje met jou zijn, houd me hier dan aan. 'Zorgeloos uit eten voor iedereen' begint bij mezelf... Niet alleen tijdens mijn zakelijke diensten, maar ook in mijn privéleven. 

09-01-2017: Broodje hamburger

Ik zou graag een ervaring met jullie delen. Dit keer niet als specialist op het gebied van allergenen, maar als klant van restaurants. Als mezelf, als Shanna. Dit wordt een lang verhaal, maar lees het gerust als het je interesseert .

De reden dat ik Allergenenkaarten op heb gericht had te maken met frustratie, maar bovenal met een ideaal. Een droom die ik heb, samengevat in de slogan: ‘zorgeloos uit eten, voor iedereen’.

Nu ben ik de afgelopen weken vaak uit eten geweest. Feestjes, familie uitjes en gezellig met vrienden. En wat ik dan vaak doe, ik bel het restaurant van tevoren om aan te geven dat ik een soja-allergie heb en met de vraag of ze dit willen uitzoeken van tevoren. Het antwoord hierop is altijd ja. Dat is geen probleem.

Echter, mijn ervaring is nu al een paar keer, kort achter elkaar geweest, dat ik bij het bestellen moet vragen wat er mogelijk is. Ik zie dan vaak een blik van herkenning bij de dame van de bediening, of anders gezegd, een soort van schrik, het stond wel bij de reservering, maar hier is niets mee gedaan. Vaak wordt mij dan gezegd dat ik uit alles mag kiezen en dat de keuken het gerecht dan aan zal passen voor mijn allergie.

Vaak kies ik dan voor een broodje hamburger, dit vind ik heerlijk. Geserveerd met kaas, een sausje en frietjes. Echter, de terugkoppeling blijft vaak uit. Dus ik krijg bij het uitserveren een broodje hamburger voor mijn neus, waar dan vaak een broodje, saus en een bakje mayonaise bij de patat zit. Nu weet ik waar de risico’s van mijn allergie zitten. 50% kans dat het in het brood zit, 75% kans dat het in de sauzen zit. Waardoor ik opnieuw aan de mevrouw van de bediening moet vragen of het écht is uitgezocht. Soms gaan ze het nog eens navragen, maar vaak wordt er gezegd: ‘het is doorgegeven, het zal wel goed zijn, mevrouw’. Ik hoor dan liever: ‘ja mevrouw, we hebben alles nagekeken, en hebben het brood vervangen en voor een andere saus gekozen’ of ‘wij hebben het brood, de saus en de hamburger nagekeken, hier zit geen soja in verwerkt’.

Nu voel ik me nogal snel teveel, vooral omdat ik weet hoe het is om in een drukke avondspits in de horeca te werken. Dus na 3 keer vragen stop ik er ook mee, dan ga ik voor mezelf beslissen welk risico ik wel en niet ga nemen. De mayonaise die ik kreeg gaat aan de kant en ik haal een zakje sojavrije mayonaise uit mijn tas, deze heb ik meegenomen voor de zekerheid. Ik laat het broodje liggen en schraap de helft van de saus van de burger. Op deze manier zorg ik dat ik, als er tóch soja in zit, dat ik hier niet teveel van binnen krijg.

Ik kan me voorstellen wat jullie nu denken. Wat een zeur, als het is nagekeken is het toch goed? Of misschien wel het andere uiterste. Waarom vraag je niet nog 10 keer, zodat je zeker weet dat het goed is, de klant is koning. Of koningin in mijn geval .
Dit vind ik erg moeilijk, want er wordt niet met me gecommuniceerd. Ik ben niet overtuigd van het feit dat ik serieus genomen word. Bovendien wil ik het risico niet nemen. Van soja word ik heel ziek en ik ben oprecht bang voor een dergelijke allergiereactie van mijn lichaam.

Zorgeloos uit eten is er voor mij niet bij geweest de afgelopen weken en dit vind ik jammer. Vooral omdat het wél goed voor elkaar kan zijn, dit heb ik de afgelopen maanden tijdens mijn werk ervaren. Maar communicatie is hierbij wel heel erg belangrijk. Iemand met een allergie wil niet vervelend zijn, maar is bang en heeft het recht om de keuze te maken het allergeen te vermijden.

Mijn droom blijft en hier blijf ik voor strijden. ‘Zorgeloos uit eten, voor iedereen’


11-11-2016: Broodje geitenkaas

Vandaag heb ik een lunchafspraak met een vriendin. We gaan ergens lunchen en dit is niet bij mijn vertrouwde lunchroom, want we hebben niet zoveel tijd. Dus we proberen iets in de buurt.

De afgelopen dagen werd ik al een beetje nerveus. Is er een lunchroom in mijn dorp waar de informatievoorziening op het gebied van allergenen aanwezig is? Om hier zeker van te zijn ga ik googelen en ik vind een lunchroom met een allergenenkaart! Vol enthousiasme app ik mijn vriendin, hier gaan we heen.

Bij binnenkomst is het druk, dit geeft mij een goede indruk. Als het zo druk is, dan zal het hier wel goed zijn. We gaan aan het laatste vrije tafeltje zitten en bekijken de menukaart. Wat me opvalt is dat de menukaart niet overeenkomt met de allergenenkaart, zoals deze op de website vermeld staat. Hier word ik een beetje nerveus van. Als de mevrouw van de bediening bij onze tafel komt vraag ik of er ook een actuele allergenenlijst aanwezig is. De mevrouw van de bediening biedt haar excuses aan, want van hun nieuwe menukaart is er geen allergenenlijst gemaakt. Maar de keuken kan hier goed mee omgaan, dus als ik doorgeef wat ik wil eten, dan zal de keuken uitzoeken wat er mogelijk is.

Nu ben ik gek op geitenkaas en ik zie een broodje geitenkaas op de kaart staan. Deze bestel ik dan ook, met alsnog de opmerking dat ik allergisch ben voor soja en de vraag of ze hier rekening mee kunnen houden. Wat erg fijn is, is dat de mevrouw van de bediening de enige is die ons tafeltje bedient, waardoor zij direct weet waar ik het over heb. Ze heeft onthouden welke allergie ik heb en mijn vertrouwen stijgt.

Na even wachten komen onze broodjes, gebracht door de kok. De kok komt mij persoonlijk vertellen dat zij het brood hebben nagekeken en dat hier geen soja in verwerkt zit. Wél hebben ze de katenspek achterwege gelaten, deze kon sporen van soja bevatten en dat risico wilden ze niet nemen. 

En wat heb ik gesmuld! Dit was een ervaring, waarbij ik zorgeloos uit eten kon. Hier kom ik nog eens terug.


IBAN: NL60INGB0007350473 I BTW: NL200748361B01 I KVK: 66728193 I TWELLO